Rewelacyjna ilustratorka w Ambelucji sporo można znaleźć książeczek dla dzieci z ilustracjami autorstwa Pani Agnieszki.

Zajrzyjcie również tutaj, sami się przekonajcie o pięknie dzieł Agnieszki Żelewskiej.

Ilustracje dla dzieci

Zajmuje się ilustracją oraz projektowaniem graficznym. Ukończyła warszawską ASP z wyróżnieniem. Współpracuje z wieloma wydawnictwami i instytucjami kultury. Bromba napisała: ” Bardzo zdolna ilustratorka młodego pokolenia, do Basi stworzyła ilustracje nowoczesne i klasyczne zarazem.”  Fascynatka muzyki ludowej. Zresztą co tu zachwalać zerknijcie  sami tutaj.

Spośród ostatnio wydanych książek dla dzieci gorąco polecamy Księgę dżungli niepowtarzalnie zilustrowaną przez Józefa Wilkonia wydawnictwa Media Rodzina.

Jak powstaje ilustracja?
Bardzo prosto, jeśli się wie i umie parę rzeczy. Najpierw trzeba wiedzieć jak wygląda to wszystko, co chce się namalować: człowiek, ryba, ptak, liść czy zwierzę. Później wiedzieć jak to się porusza, wszystko co biega, pełza, pływa i lata. Dla wielu to już koniec edukacji. Niektórzy jednak idą dalej, potrafią namalować porę dnia, księżyc żeby świecił, ptaka żeby śpiewał, potrafią nawet namalować smutek i radość, strach i odwagę. Tylko nielicznym udaje się namalować sen, ciszę, a nawet zapach i smak owoców. Jeżeli się to wszystko umie, trzeba na koniec wiedzieć co robić, żeby tekst i ilustracja uzupełniały się wzajemnie, żeby w książce rosło napięcie jak w teatrze, by wszystko było w swoim czasie i w dobrych proporcjach.

napisze on sam:

10 rzeczy, które powinniście o mnie wiedzieć

1. Urodziłem się 16. marca. Rok nie jest ważny, ważne żebyście pamiętali o moich urodzinach.

2. Od dzieciństwa otoczony byłem ksiażkami. Było ich tyle, że w pierwszej klasie szkoły podstawowej chciałem uruchomić punkt biblioteczny dla koleżanek i kolegów z klasy.

3. Pomysł nie przypadł jednak do gustu rodzicom i gdy wszyscy przyszli po książki, o których tyle im naopowiadalem, musiałem schować sie pod stół. Wstydzę się do dzisiaj.

4. Od dzieciństwa dużo rysowałem. Pierwsze logo dla wydawnictwa „Sport i Turystyka”  zaprojektowalem w 1969 roku. Parę rzeczy bym w nim teraz poprawił.

5. Nie uważałem na lekcjach polskiego i historii. Rysowałem sceny batalistyczne.

6. Uwielbiałem przedmioty ścisle: matematykę, fizykę i astronomię. Chciałem być naukowcem.

7. W wieku lat 18 uznałem jednak, że nie nadaję się do poważnych wyzwań. Pokochałem formy, kolory, kierunki i rytmy.

8. Świat widzę w obrazach. Niektórzy naukowcy mowią, że jest to pierwotna, archaiczna forma umysłowości. Przykro mi. Ale postanowiłem się nie przejmować.

9. Mam przy tym paskudną cechę drobiazgowego organizowania osob i przedmiotów, które mnie otaczają. Dlatego trudno mi czasem dogadać się z innymi.

10. Staram się mimo wszystko.

Paweł Pawlak

Paweł Pawlak